سلام بر محرم

حضرت امام رضا صلواتاللهعلیه:

كانَ أَبِي إِذَا دَخَلَ شَهْرُ الْمُحَرَّمِ لَا يُرَى ضَاحِكاً وَ كَانَتِ الْكَآبَةُ تَغْلِبُ عَلَيْهِ حَتَّى يَمْضِيَ مِنْهُ عَشَرَةُ أَيَّامٍ ؛ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْعَاشِرِ كَانَ ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ مُصِيبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُكَائِهِ وَ يَقُولُ : هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي قُتِلَ فِيهِ الْحُسَيْنُ (صَلواة اللَّهُ عَلَيْهِ)

زمانی که ماه محرّم فرا میرسید، کسی پدرم را خندان نمیدید

و غصّه ایشان را فرا میگرفت تا روز دهم که روز مصیبت و غم و گریه شان بود

و میفرمودند: این روزی است که در آن حسین (علیه السلام) به شهادت رسید.

الأمالي (شیخ صدوق) ص۱۲۸

نوشته شده توسط خلیل رنجبر در 12:42 | لینک ثابت •